|
De "uitreis" Amsterdam - Tandjong Priok 27 september - 23 oktober 1946 
De "Ruys" hier op de foto nog net, als tijdens de onderstaande reis, varend onder de vlag van de KPM De "Ruys" met een BRT van 14.155 werd in opdracht van de KPM te Batavia gebouwd bij de "Koninklijke Maatschappij De Schelde" in Vlissingen en kwam in 1938 in de vaart. Het heeft tot 1948 gevaren voor deze maatschappij waarna het door overname voor de KJCPL te Amsterdam kwam te varen. Het was geschikt om maximaal 2800 militairen te vervoeren en had de "Boissevain' en de "Tegelberg" als zusterschepen. De "Ruys" werd in 1968 gesloopt.   
Titel van het boekje met de fotoreportage Hieronder vindt u het ongewijzigde en dus complete verslag dat werd vastgelegd over deze reis, zodat het later in boekvorm kon worden uitgegeven. Zoals vaker tijdens een reis naar Nederlandsch-Indië gebeurde ging er nu ook een fotograaf mee, zodat men later terug kon blikken in het verleden. Verder zal dit verslag worden aangevuld met informatie die ik heb verzameld in de loop der tijd, zodat er een zo volledig mogelijk reisverslag wordt samengesteld. Aan de reis met ruim 2300 militairen namen onder andere deel, het 3-1 R.I. het 3-12 R.I. en het 3e HupVA. Deze drie regimenten bestonden uit dienstplichtige militairen en behoorden tot de C Divisie "7 December". Aan de kade van de Stoomvaart Maatschappij 'Nederland' te Amsterdam 
"Kees de bok" op de kade Kees de bok van de Prins Bernhardkapel is bij het vertrek van ieder troepentransportschip aanwezig. Onverschillig heeft hij zich van het schip afgewend en twijfelt nog steeds of hij straks mee naar Indië zal gaan of niet. 
Gen. maj. Dürst Britt en een Amsterdamse politie-commisaris Onze divisie-commandant, generaal majoor H.J.J.W. Dürst Britt is ook gekomen en is hier in gesprek met een commisaris van de Amsterdamse politie.  De Prins Bernhard kapel in actie De militairen zijn reeds aan boord en terwijl de beide hoge heren nog even wat bepraten speelt de Prins Bernardkapel op de achtergrond vrolijke muziek. Kees de bok is toch maar niet meegegaan. 
De administrateurs hier alvast verzameld voor hun drukke bestaan De reis is nog maar net begonnen en het varen is niet alleen maar voor het plezier. De administrateurs van de verschillende onderdelen aan boord hebben handen vol werk en verrichten hun arbeid niet alleen in de dichtbevolkte hutten maar ook in de hal van het schip. 
De militairen zijn lang niet allemaal geinteresseerd in het touwsplitsen Het leven aan boord is voor de meesten een evenement in hun leven, vol aandacht volgen enigen het touwsplitsen. Inmiddels zijn we in het Kanaal en varen dicht onder de Engelse kust. 
Een leeg sloependek Het sloependek ligt er stil en verlaten bij, dit omdat het verboden is om er te komen. 
Gitaarsolo bij het passeren van de Golf van Biskaje We varen nu door de Golf van Biskaje. Het weer is er schitterend en bij de lichte deining behoort een liedje. 
De Portugese kust is genaderd. Langs de Portugese kust varende, zien we de monding van de Taag en hier en daar de windmolens, die door hun eigenaardige bouw ons doen denken aan Don Quischote. Duidelijk zien we de rotsen, het witte klooster en de vuurtoren van Kaap St. Vincent. 
Vervolgens de kust van Gibraltar Gibraltar, de machtige vesting ligt nu voor ons in de lichte morgennevel. 
De oostelijke zijde van Gibraltar Als we de beroemde rots zijn gepasseerd is aan de oostelijke zijde het enorme betonvlak zichtbaar, dat het regenwater opvangt. 
Dicht langs de kust van Algiers Het is 10 uur in de morgen en Algiers ligt inmiddels voor ons. Onze gezagvoerder brengt het mooie schip dicht onder de kust om ons gelegenheid te geven deze Noord-Afrikaanse stad van dichtbij te kunnen aanschouwen. 
Maleise les "Dienst kloppen" doen we ook, hier een cursus in Maleise les op het achterdek. 
Onderhoud van de geweren De geweren worden goed onderhouden, want straks houdt de luit. inspectie. 
Onderonsje met een officier Een der officieren houdt een praatje met zijn mannen. Ook de schildwacht op de boeg luistert aandachtig toe. 
Dekschrobben Enige leden van de bemanning bezig met "Barbering of the deks" 
Het eiland Pantelaria wordt bereikt Dan bereiken we het eiland Pantelaria onder de kust van Noord-Afrika. Overal zijn nog verwoestingen te zien, de sporen van het oorlogsgeweld. 
Ook op deze reis de standaard sloepenrol Zoals op elke reis wordt ook hier weer en dit zeker niet voor de laatste keer een sloepenrol gehouden. 
Port Said, het schip vaart vlak voorbij het schitterende gebouw van de Suez-Kanaalmaatschappij. Statig vaart het schip de haven binnen en passeert langzaam de kade met de grote hotels, Zelfs ontdekken we op een hoog gebouw de letters K.L.M. en ook passeren we het grote paleisachtige kantoor van de Suez-Kanaalmaatschappij. 
Invasie van kooplieden Het schip vaart nog steeds en er komen meteen al van alle kanten kooplieden op ons af, hun bootjes beladen met lederwaren, dadels, sandalen en vele andere snuisterijen. 
Een vertegenwoordiger van het warenhuis Simon Artz komt aan boord Eenmaal ter plekke mogen er slechts enkele personen aan boord komen, waaronder een vertegenwoordiger van het wereldbekende Egyptische warenhuis Simon Artz. 
Nog meer handelaars komen langszij "Koope Koope- no duur- moei tasse vor je kalletje- moeie portefui..." zijn enkele uitdrukkingen waarmee deze heren hun koopwaar aanprijzen en zij vragen soms enorme prijzen. 
De "Gala-gala-man" in aktie Hier is de "Gala-ala-man" van Port Said met toestemming aan boord gekomen om zijn kunsten te tonen. Het is de heer Ahmed Mohamed Hanafi, hij verdient zo op de troepentransportschepen meer dan een tournee door Europa zou opleveren. "It's very simple... I do it slowly-slowly...allemaal is niks.... ik seg....kilekilekilekile". "Ain kiepetje-twie kiepetje....." En zo kletst hij maar door, terwijl iedereen verbaasd toekijkt bij zijn fantastische goocheltoeren. 
Nogmaals een goocheltruc Inmiddels heeft hij de fotograaf ontdekt en poseert hij even voor de camera. 
Port Said is inmiddels verlaten en het schip hervat zijn reis nu door het Suezkanaal De reis is inmiddels voortgezet en de twee kisten met de schijnwerpers zijn al aan de boeg gehangen, dit om bij nacht het kanaal te kunnen verlichten. Daar ligt het voor ons, het beroemde Suez-Kanaal, rechts van ons werpt de ondergaande zon een onvergetelijk rood licht over het water van de moerassen van de Nijl-Delta. Langs het kanaal zijn rare Arabieren te zien en onderweg naar de stad Suez zien we zelfs nog een kameel lopen. 
De stad Suez De vaart door het kanaal zit er op en we passeren de bunkerplaats Suez 
De baai van Suez Gezicht op de baai van Suez en het monument aan de zuidelijke ingang van het kanaal, ter ere van de ontwerper Ferdinand de Lesseps. 
Een klein groepje van de in totaal 2300 militairen Opname van een groepje van ongeveer 100 militairen op het achterdak, er waren in totaal ruim 2300 militairen die meevoeren. 
Cabaretvoorstelling De R.A.O. organiseerde onder andere ook deze cabaretvoorstelling. 
Het Promonadedek 
Bewondering voor de zoveelste zonsondergang Elke avond opnieuw boeit ons het ondergaan van de zon, ook nu we ons inmiddels in de Indische Oceaan bevinden. 
Oponthoud te Sabang Een zieke passagier wordt van het schip gehaald waarna het snel vervoerd kan worden voor medische hulp. 
Sabang bij nacht Een nostalgisch plaatje gemaakt in het holst van de nacht, dit in de natuurlijk baai van Sabang. Overdag is het er in deze natuurlijke omgeving beslist goed vertoeven en heeft men er een prachtig uitzicht. De Evenaar en het "Neptunusdiploma" 
En dan bij het naderen van de Evenaar We hebben de Evenaar bereikt en door de luidspekers aan boord komt de volgende toespraak: Hallo kapitein: Hier Neptunus, god der zeven oceanen, een klein woordje voor je veel verder vaart. Je denkt nu wel op een linke manier hier binnen te komen, maar ik heb je al dagen lang in de gaten m'n jong. Je hebt kans gezien stiekem onder de rotsen van Gibraltar langs te sluipen, de maagden van Algiers te verrassen, de ruines van Pantalaria op te schrikken, maar zo zonder slag of stoot mijn gebied binnen te varen lukt je niet. Eergisteren ben je al gerapporteerd door mijn dolfijnen, vooral door de vrouwtjes, die vanaf Sabang met een vaartje van 70 km. je nadering hebben aangekondigd. Ik roep je hier een halt toe en maak je mijn orders kenbaar. Hier bij de linie, wil ik weten wat je in de zuidelijke wateren binnenbrengt. Er staat op je praairapport: "Bewoners van de lage landen - 7 december divisie".... Zijn dat die lui, die de Drentse hei vol hebben gegooid met grote keien, die Bonefatius bij Dokkum hebben weggewerkt, die ieder fatsoenlijk mens mollebonen laat eten? Die gasten met allemaal een eigen taal, en God beter me, met ook nog een plukkie uit het zuiden ook aan boord? Ik wil ze zien, met mijn vrouw en dochter en met mijn gehele hofhouding. Ik wil ze gedoopt hebben, zodat ze mijn gebied als kerels kunnen bevaren en niet als sukkels. Dan krijgt u van mij (zijnde een ouwe schipper) een vrijpas! Ik kom eerst om 9 uur, daar ik momenteel nog een beetje in het zeewier verward zit. 
Het spektakel Neptunus kan beginnen Dan worden de machines gestopt en het schip ligt stil, Neptunus komt via de statietrap aan boord. Terwijl de rechter een dopeling oproept, strijkt Neptunus door zijn fladderende baard en loert zo nu en dan rond door zijn Heineken's verrekijker. De charmante figuur links is mevrouw Neptunus 
Zepen en dopen maar De eis van hogerhand luidt: Twee drankjes - twee pilletjes - zepen en dopen! 
En nu maar slikken De volgende opdracht is het slikken en dat gaat natuurlijk niet zonder slag of stoot. Met vereende kracht wordt het slachtoffer vast gepakt en met behulp van de "dokter" (met witte jas en stetoscoop) wordt de neus dichtgeknepen, hierna gaat de mond, of men nu wil of niet, vanzelf open. Het eerste drankje kan worden toegediend en vanuit een Bolskruik gevuld met zeewater, azijn en mosterd, kan het slikken beginnen. 
Tegenstribbelen De kleverige rose en groene pap wordt door de dopeling niet gewaardeerd, het inzepen verloopt dan ook wat moeilijk 
Even een hulpmiddel Er wordt een emmer water bij gehaald en het slachtoffer wordt met zijn kop in het water geduwd. 
Dan de doop Eindelijk de verlossende doop, welke onder een krachtige waterstraal verloopt. 
En de ontsnapping Het slachtoffer is het zat en weet voortijdig te ontsnappen. Ho, Ho, wordt er nog geroepen en de "dokter" verliest zijn instrumentje!  Het Neptunus-diploma Het einde van het ritueel is daar en een ieder ontvangt dan ook het fel begeerde Neptunus-diploma. Het einddoel van de zeereis 
Het lampseinen Het einde van de reis is in zicht en er worden lampseinen gewisseld met het havenkantoor van Tandjong Priok. 
Aankomst Tandjong Priok Dan de aankomst in de haven van Tandjong Priok. Beneden vaart een boot van de Koninklijke Marine, waarin de generaal en enkele officieren van zijn staf, ons schip tot buiten de pieren tegemoet voeren. Een luid hoera weerklonk toen we in het kleine schuitje onze divisiecommandant terugzagen. 
Einde zeereis, het aanmeren kan beginnen Langzaam glijdt ons schip naar de kade en er klinkt gejuich aan beide kanten. 
De ontvangst op de kade Het is een drukte van belang op de kade, waar veel bekenden elkaar dan ook weer zullen ontmoeten. Links op de foto zijn Japanse krijgsgevangenen te zien, die wachten om de loopplanken op hun plaats te brengen met behulp van een hijskraan. 
Aanvang debarkatie Het debarkeren is onder controlerend oog begonnen. Pas op jongens, want de plank is een beetje glad! 
Gesprek van de commandant 7 Dec. divisie met zijn chauffeur Hier is de commandant van de 7 Dec. divisie in gesprek met zijn chauffeur, die ook met dit schip is aangekomen. 
Wachten op transport Manschappen van de Koninklijke Marechaussee houden een oogje in het zeil om de ontscheping vlot en volgens de regels te doen geschieden. 
Onthaal door de dames van Welfare 'Welfare" verwelkomt ons met sigaretten, bananen en een tinnetje bier. 
Ook hier weer een muzikaal onthaal Al weer een gezellig deuntje van de drumband voor onze divisie. 
Voorstad van Batavia We zijn nu dus op Java en Tandjong Priok is de havenplaats van Batavia. Hierboven een kijkje op de Passar Glodok. De 2300 nieuw aangekomen militairen gaan vanaf nu ieder naar hun eigen eindbestemming.
|
m.s. Ruys 
