Met het 4-6 RI per "Sloterdijk" naar Ned-Indië

Rotterdam, zondag 20 juni 1947 - Batavia 16 juli 1947

In de Merwehaven vlak voor zijn vertrek

De Sloterdijk werd in 1939 te water gelaten en kwam in februari 1940 als vrachtschip in de vaart. Al in 1941 kwam het te varen voor de US War Shipping Administration en werd geschikt gemaakt als troepentransportschip. Na de tweede wereldoorlog kwam ze in 1946 in dienst van de Nederlandse regering en voer tot in 1948 in opdracht van het Ministerie van Oorlog. Nadien kwam het schip weer bij zijn oorspronkelijke eigenaar de HAL terug.

De aanvang van de reis

Zondag 20 juni 1947 

De Sloterdijk wacht afgemeerd aan de kade van de Merwehaven, tot het alle passagiers aan boord heeft om aan haar reis naar Batavia te kunnen beginnen. Een gedeelte van de militairen was al aan boord en heeft er zelfs al een nacht doorgebracht, in het totaal worden er vandaag 1417 militairen aan boord verwacht, dit opgeteld met de bemanning van het schip zal betekenen dat het een behoorlijk drukte zal worden vandaag. De militairen die aan boord komen zijn onderverdeeld in twee regimenten infanterie, met name het 4-6 RI met 694 en het 4-9 RI met 661 manschappen. Verder zijn er 40 man van een KNIL-detachement, 17 man van het C.O.T inclusief een medisch team en 6 mensen die als taak hebben om de militairen tijdens de reis te voorzien van enige Indische vormgeving. De officieren en een aantal onderofficieren, waarvan 6 sergeanten van de scheepspolitie, hebben hun onderkomen in de hutten. De overige manschappen slapen op de troependekken, de bedden zijn 4 hoog geslapeld en staan dicht op elkaar geplaatst.

Wachtend om met hun zware bepakking aan boord te kunnen gaan. Op de achtergrond ziet u nog de loodsen die tijdens de tweede wereldoorlog in brand werden geschoten door de Duitsers en nog niet zijn hersteld.

Nog even poseren de militairen voordat het sein wordt gegeven om aan boord te kunnen gaan

De laatste mannen gaan aan boord en zoals bij iedere reis de gewoonte was, speelt de muziekkkapel zijn afscheidsmuziek 

De loopplank wordt binnen gehaald en de trossen kunnnen los. Hier is dan het moment dat de Sloterdijk met de aanvang van zijn zoveelste reis naar Ned-Indië begint

De karakteristieke loodsen van de fruitpier met hun typische daken op de kade van de Merwehaven. Helaas zijn deze loodsen gesloopt en staan er nu enorm grote en moderne fruitloodsen op deze pier

De foto hierboven werd eveneens genomen tijdens een reis van de "Sloterdijk", ook weer vanuit de Merwehaven, maar nu wel van een paar reizen eerder. Het is hier nu 1 oktober 1946 en de "Sloterdijk" is juist van de kade vertrokken en de afduwers hebben het nawuiven. De HAL en de KRL hadden hun eigen havens en loodsen in Rotterdam wel tot hun beschikking, maar lang niet altijd was er toen genoeg plaats voor de vele schepen en militairen die moesten uitvaren. Zo was er nog een haven die regelmatig gebruikt werd voor de troepen-transportschepen, de wat minder bekende Merwehaven genaamd. Deze haven ligt slechts een paar havens verwijderd van de Schiehaven (KRL), aan de noord/westzijde van de stad, dus aan de rechter maasoever. Hoewel van deze haven veel minder bekend is op dat gebied, werden hier vandaan toch ook een behoorlijk aantal militairen ingescheept voor hun reis naar Nederlandsch-Indië. De "Sloterdijk", toen gecharterd door de Nederlandse regering, was er een van. Maar ook andere bekende schepen zoals bijvoorbeeld de "Volendam", de "Kota Baroe" en de "Waterman" zijn hier vandaan vertrokken.

Vervolg van de reis

Tot vlak voor de reis zijn er alleen militairen en personeel te bekennen op de kade, vlak voor het vertrek van de Sloterdijk worden ook de familieleden en kennissen tot de kade toegelaten. Na de inscheping volgt er een inspectie en de standaard sloepenrol, het is al laat in de middag en om 17.50 uur verlaat het schip de haven om via de Waterweg richting Noordzee te varen. Al gelijk op zee gearriveerd wordt het schip door dichte mist genoodzaakt om zijn ankers te vieren. Deze ingelaste stop wordt benut om de bagage op te bergen en het schip eens goed te gaan verkennen. Nagenoeg voor iedereen is het een hele belevenis en een geheel nieuwe ervaring en het is vooral in het begin erg wennen aan de beperkte ruimte en de smalle gangen en trappen op zo'n schip. De allereerste algemene bekendmaking die men krijgt te horen aan boord komt van de geestelijke verzorgers, de dagelijkste afsluiting zal geschieden op het achterdek van 19.15 uur tot 19.30 uur. Het avondgebed is zowel op het achter- als het voordek, deze op beide dekken ook om 19.15 uur. De avond wordt gevolgd door de eerste confrontatie met de stapelbedden, dit was natuurlijk even wennen en met een beetje inschikken en geduld ging dat eigenlijk best allemaal wel goed.

 Maandag 21 juli '47

De mist is om 03.00 uur in de vroege ochtend verdwenen en de Sloterdijk kan zijn reis voortzetten. De dag breekt aan en de militairen kunnen, weliswaar erg vroeg, gebruik maken van hun allereerste Heilige Mis aan boord. Deze is al om 05.45 uur en zal voor het 4-6 RI in de toneelzaal en voor het 4-9 RI op het achterdek worden gehouden, gevolgd door het eerste ontbijt aan boord. Met de knipkaart in de hand is het wachten op je beurt bij het aardappelenhok, is je kaart eenmaal voorzien van zijn eerste gaatje dan volg je met je 'plate' de rij tot je een schep pap krijgt opgediend, ook brood en beleg, een klontje boter en een mok thee worden uitgedeeld, hierna gaat men naar de hiervoor bestemde tafels. Het ontbijt wordt voor velen zonder stoel, dus staande genuttigd. Bij kalm weer is dat natuurlijk geen enkel probleem, maar bij slecht weer moet je wel van goede huize komen om zonder te morsen alles naar binnen te krijgen. Er waren wel zitplaatsen in de eetzalen maar veel te weinig, dus het was haasten voor een goed plekje.

Het is nu nog steeds 21 juni en het schip vaart, met de kust van Nederland en België achter zich latend, om 09.00 uur langs het Nauw van Calais. Gelijktijdig wordt het eerste appel gehouden, ook dit kan met de beperkte ruimte op het dek niet zonder de nodige aanpassingen. Het 4-6 RI heeft zijn appel op het voordek en het 4-9 RI op het achterdek, ook de corveeploegen worden nu bekend gemaakt. De indeling is als volgt; 20 man aardappelschillen, 10 man dienst in de troepeneetzaal, 14 man troepenkeuken, 3 man boffen bijzonder en krijgen de troepen-w.c.'s voor hun rekening. Verder 4 man troepenkeuken-pantry, 2 man kajuitkeuken, 2 man officiers-pantry, 3 man hulp in het magazijn, 6 man voor het dekonderhoud, 4 koks voor de troepenkeuken aangevuld met 2 bakkers en 2 slagers. Dit alles moest in goede banen worden geleid en dat gebeurde onder leiding van de compagnies sergant-majoor en zijn commandanten. De indelingen waren bekend en men kon dan ook gelijk aan de slag. Al werkend vaart het schip langs Cherbourg door het Kanaal richting de Golf van Biskaje. 

Het is nu dinsdag 22 juni en midden in de nacht. Iedereen ligt dan al zo'n drie uur te bedde, als het schip om 01.00 uur Brest en het eiland Quessant passeert en de Golf van Biskaje dient zich aan. De dag begint om 06.00 uur met opstaan, wassen en het bed opmaken, om 08.00 uur het ontbijt en 09.00 uur aantreden voor het appel. Tijdens het appel worden er nog wat extra instrukties gegeven over bepaalde dingen die gisteren gebeurden en niet door de beugel konden. Zo werd met klem verboden om met behulp van touwtjes de kranen te laten lopen, dit in verband met de watervoorraad. Ook zou er extra contole komen op het tijdstip waarop men de kantine moest hebben verlaten om uiterlijk om 22.00 uur in bed te kunnen liggen. Na het appel kon men om 10.00 uur de hoogmis bijgewonen op het achterdek. Het weer is vandaag overigens prima en dat komt mooi uit want juist in de Golf van Biskaje kan het behoorlijk spoken bij slecht weer en dan zouden velen ten prooi vallen aan zeeziekte.

Woensdag 23 juni. We passeren om 01.50 uur Kaap Finistere en dat houdt in dan we de noord/west kust van Spanje hebben bereikt. Vandaag wordt voor het eerst de scheepskrant "de Sloterdijker" rondgedeeld, zo'n krant was er op iedere reis en voor elk schip werd een eigen naam hiervoor verzonnen. Hierin werden de reisgegevens zoals de afstanden, snelheden en bezienswaardigheden vermeld, ook werden er vaak raadsels en puzzels in geplaatst. Verder konden natuurlijk ook belangrijke punten aan de orde worden gebracht. Dezelfde dag vaart het schip langs de westkust van Portugal zuidwaarts en vlak voor middernacht wordt Kaap St Vincent bereikt. We varen vanaf nu in oostelijke richting op Gibraltar af.

Het schip vaart langs Gibraltar

Donderdag 24 juni. Om 10.00 uur vaart het schip met verminderde vaart door de Straat van Gibraltar, hiervoor is veel belangstelling en twee uur later om 12.00 uur kon men de rotsvesting waarnemen. Zoals het vaak gebeurde tijdens bezienswaardigheden op deze reizen gebeurde het nu ook weer. Men ging massaal aan een zijde van het schip staan, nu aan bakboordzijde om de rotsvesting te kunnen aanschouwen en dat komt nu eenmaal niet ten goede van de stabiliteit van het schip. Op vriendelijk maar toch dringend verzoek van de gezagsvoerder moesten de militairen zich weer verspreiden over alle dekken, zodat het schip goed bevaarbaar bleef.

Dit is tevens het moment dat we tussen twee continenten doorvaren, namelijk Europa aan bakboord-zijde en Afrika aan stuurboord-zijde. De rest van de dag volgen we de Noord-Afrikaanse kust en er is dan ook regelmatig iets te bekijken. We zijn inmiddels ook in het Middellandsezee-klimaat gearriveerd en men kan overgaan op een luchtiger tenue. Niet goed gewend aan deze temperaturen zijn er, ondanks genoeg waarschuwingen, zat jongens die toch te lang genieten van de zon en verbrandingen oplopen.

Vrijdag 25 juni. Vandaag wordt het tweede krantje "De Sloterdijk" uitgedeeld en hierin wordt kenbaar gemaakt dat op 25, 26 en 27 juni een cabaretvoorstelling zal worden gegeven, voor en door de beide regimenten onder leiding van sergeant Rits. Deze cabaretvoorstellingen werden druk bezocht en waren zeer geslaagd. Zeker nu men met zo'n hoop mensen en ook nog in zo'n kleine ruimte voor een aantal weken op elkaar was aangewezen, waren zulke ontspannende afleidingen belangrijk en van harte welkom. Men zag immers voor het grootste deel van de reis niet veel meer als water en lucht. De verveling zou makkelijk toe kunnen slaan en daarom had het NIWIN gezorgd dat er genoeg boeken en spellen aanwezig zouden zijn, zodat men die dan kon lenen.

Zaterdag 26 juni. Varend op de Middellandse Zee passeren we aan stuurboord de Noord-Afrikaanse landen Algiers en Tunis. Na de haven van Bizerta passeren we het eiland Pantellaria dat ten oosten van Tunis en ten zuiden van Sicilië ligt.

Zondag 27 juni. We hebben er nu een week opzitten en ondanks de ingelaste stop op de Noordzee vanwege de mist verloopt de reis voorspoedig. De boot vaart nu ten zuide van Sicilië verder de Middellandse Zee op en passeert het Italiaanse eiland Malta en het Griekse eiland Kreta.

Maandag 28 juni. Na Kreta naderen we de Egyptische kust en varen door richting de havenplaats Port Said. Hier krijgen de militairen ook hun tropenkleding uitgereikt. Hier in Port Said wordt er tevens door het schip brandstof bij de Shell via een drijvende olieleiding gebunkerd en een waterboot komt langszij.

Belangstellend wordt er gekeken naar het schip met de loods aan boord dat langszij komt.  Hij zal kort daarop aan boord komen, zodat hij het schip naar de haven van Port Said kan begeleiden

 De haven van Port Said met het paleisachtige gebouw van de Suezkanaalmaatschappij, de reis door dat Suezkanaal zal spoedig beginnen

Dinsdag 29 juni. Het is de verjaardag van Prins Bernhard, hoewel er normaal droog wordt gevaren (geen alcohol) wordt deze dag dan toch gevierd met een flesje bier. Het is inmiddels 14.00 uur en de loods is al aan boord om het schip naar de haven te begeleiden. De "Sloterdijk" zal hier blijven en pas de volgende dag weer vertrekken. Passagieren zit er helaas niet in, maar er is wel genoeg te zien en te doen, het schip wordt bevoorraad en ook de post komt aan boord, ook kan er het nodige worden ingekocht bij de vele handelaren. De bekende goochelaar is ook op deze reis weer van de partij en de tijd vliegt zo voorbij.

Het Suezkanaal

Woensdag 30 juni. In de middag om 15.00 uur vetrekt het schip de haven van Port Said en begint in matig tempo aan zijn reis door het Suezkanaal. Dit kanaal (168 kilometer lang) werd gegraven door de Fransman Ferdinand de Lesseps. Om 16.45 uur nadert het schip de havenstad Suez, waar zich ook weer dezelfde tonelen afspelen als in Port Said.

Donderdag 1 juli. We zijn nu in de Roode zee, en passeren de Kreeftskeerkring. Lang leve de tropen! Bij de Cadi konden vandaag de nodige inkopen worden gedaan en om een indruk te geven volgen er nu wat prijzen. Sigaretten 80 stuks voor slechts fl 1,25, sigaren 5 stuks voor 40 cent, een reep chocola 15 cent, 7 koeken 35 cent, sigaretten van het merk Marvels geheel gratis, een stuk zeep ook gratis en een zak drop voor 25 cent. Over boordgeld wordt er tijdens deze reis in het geheel niet gesproken! Hoe werd er dan betaald jongens? Vanavond zou ook voor het eerst een filmvoorstelling zijn maar die ging mooi niet door omdat er niemand was die de apparatuur wist te bedienen.

Vrijdag 2 juli. De gehele reis op de Roode Zee zou drie dagen in beslag nemen en we zijn nu op de tweede dag.

Zaterdag 3 juli. De derde en laatste dag op de Roode Zee. Aan bakboordzijde ligt Jemen en om 22.30 zijn we op het zuidelijkste deel van de Roode zee aangekomen bij de plaats Perim. We naderen nu de Golf van Aden.

Zondag 4 juli. We varen in de Golf van Aden en voor het eerst van de reis zijn we in een stormachtig weer beland, helaas zal dit slechte weer ons nog drie dagen, tot op de Indische Oceaan, achtervolgen.

Maandag 5 juli. We varen nu ten noorden langs de kust van Somalië en in de vroege ochtend om 04.00 uur passeert de Sloterdijk (als nagenoeg iedereen nog in diepe rust is) Kaap Quardafui. Dit betekent dat we de Indische Oceaan hebben bereikt.

Dinsdag 6 juli. Voor de tweede dag zijn we nu op de Indische Oceaan en het weer is dus nog steeds stormachtig, zoals later zal blijken is dit wel de laatste dag dat we slecht weer zullen hebben. Dat is maar goed ook want we zullen nog 6 volle dagen alleen maar water zien voordat we de Indische Oceaan zijn overgestoken.

Woensdag 7 juli. Voor de tweede keer kan men inkopen doen bij de CADI, je kan nu een compleet rantsoen kopen voor FL 3,75.

Donderdag 8 juli. Vanaf vandaag worden er voorzorgsmaatregelen genomen om de malaria tegen te gaan, het is vanaf nu verplicht om iedere dag twee kininetabletten te slikken. Iedereen wordt verplicht om met zijn beker met water aan te treden en onder streng toezicht worden de pillen ingenomen. Vanavond en morgenavond zijn er film en cabaretvoorstellingen.

Vrijdag 9 en zaterdag 10 juli. Niet veel bijzonders te melden voor beide dagen, wel kregen we zaterdag een typhus-injectie toegediend, geheel gratis en voor niets. Ondanks de aanwijzingen om maar flink te bewegen en met de armen te zwaaien vielen er toch zat slachtoffers die een paar dagen beroerd waren en in hun kooi bleven.

Zondag 11 juli. Vandaag zal het de laatste dag worden dat we alleen maar van het uitzicht op de Indische Oceaan kunnen genieten. Hedenavond worden we wederom getracteerd op een filmvoorstelling.

12 juli 1947. De bunker- en havenplaats Sabang is bereikt en er kan eindelijk gepassagierd worden

Maandag 12 juli. De 'Sloterdijk" nadert om 09.15 uur de havenplaats Sabang, op het eiland Poeloek Weh, het is een natuurlijke haven gelegen in een schitterende baai. We zijn nu dus beland op de meest noord-westelijke punt van Nederlandsch-Indië. Eindelijk mochten hier de militairen aan land en konden zij al snel kennis maken met de produkten, waar zij tijdens hun Indische-vorming over hadden gehoord. De militairen hebben de tijd om te passagieren tot 16.00 uur, dan moet iedereen namelijk weer aan boord zijn, want om 17.15 uur zal het schip zijn reis voortzetten. De mededeling kwam nu ook binnen dat de oorspronkelijke bedoeling om naar Celebes te varen werd gewijzigd en de reis aanzienlijk verkort zou worden, met als eindbestemming Tandjong Priok de havenplaats bij Batavia.

Dinsdag 13 juli. De reis is alweer een aantal uren in volle gang en het schip vaart nu door de Straat van Malakka, tussen Malakka en /Sumatra door in zuidelijke richting.

 Ja hoor, ook nu weer het Neptunusfeest. Veel toeschouwers staan al ongeduldig te wachten tot het spektakel kan gaan beginnen

Woensdag 14 juli. Vandaag zijn we nog in de Straat van Malakka en wat later passeren we Singapore, we varen nog steeds in zuidelijke richting de Evenaar tegemoet. Om 13.45 uur wordt iedereen verwacht om aan te treden in korte broek op het dek om de ceremonie van het Neptunusfeest bij te wonen. Veel spektakel, waar heel veel zeewater en zeep bij te pas komt, het kan er soms ook wel hard aan toe gaan. Als beloning wordt het Neptunusdiploma uitgereikt aan een ieder.

Was je eerst 'toeschouwer' en werd je later  'uitverkorene'? Dan had je mooi pech!

Donderdag 15 juli. De eilanden Banka en Biliton worden gepasseerd en we zijn inmiddels beland in de Java Zee. Het einde van het eerste gedeelte van de reis komt in zicht.

De "Sloterdijk" in de haven van Tandjong Priok

Vrijdag 16 juli. Vandaag zit de zeereis er dan voorlopig even op, we zijn in de haven van Tandjong Priok aangekomen en debarkeren. Op de kade is er nog genoeg tijd om wat foto's te maken voordat de compagnies groepsgewijze moeten aantreden. Colonnes met lichte legertrucks komen de kades opgereden en rijden af en aan om de militairen af te voeren naar hun voorlopige verblijfplaats.

16 juli 1947. Even poseren op de kade in Tandjong Priok voor de "Sloterdijk"

Hier op de foto voor de loodsen in de haven van Tandjong Priok

De tussenstop in het tentenkamp 'Tjideng Baroe'

Vrijdag 16 juli. Eenmaal geladen in de kleine legertrucks rijden de militairen richting het tijdelijke tentenkamp Tjideng Baroe. Na het passagieren in Sabang is het tijdens deze reis de eerste keer dat er daadwerkelijk kennis wordt gemaakt met het land waar de militairen voor een lange periode zullen verblijven. Vele indrukkken worden opgedaan, teveel om allemaal op te noemen, maar vooral de vervuilde rivieren en de armoede onder de mensen maken een grote indruk.

Zaterdag 17 juli. De eerste dag van het verblijf in het tentenkamp. De militairen werden opgewacht door de kwartiermakers, deze zorgen er voor dat iedereen in de juiste tent word geplaatst, zodat een ieder van de compagnie bij de juiste groep is ingedeeld. Iedere groep heeft een tent ter beschikking waar men met zijn achten in kan verblijven, niet echt ruim maar wel meer plaats dan op het schip. Slapen gebeurt vanaf nu op een veldbed voorzien van een klamboe.

Zondag 18 juli. Het leven in het kamp valt behoorlijk mee, het voornaamste waar de militairen in het begin mee bezig zijn is met het acclimatiseren. Vanaf het begin wordt er wel goed op gelet of men de discipline om de malaria tegen te gaan goed handhaaft. Slapen onder de klamboe is geen probleem en de nachten zijn gelukkig redelijk koel.

Maandag 19 juli. 's Morgens is het al vroeg licht en overdag is het tot een uur of tien nog een aangename temperatuur. Het is gelukkig toegestaan om overdag binnen het kamp met ontbloot bovenlichaam te lopen, dit uiteraard alleen als de dienst dat toelaat. Om 16.00 uur begint de temperatuur al weer te zakken en rond 19.00 uur is het donker. Groot nadeel tijdens het verblijf in het kamp is het eten, afgezien van de torretjes die worden aangetroffen in het brood is het warme eten in het geheel niet te pruimen. Klachten hierover komen niet goed over en het eten zal dan ook niet verbeteren.

Dinsdag 20 juli. Vandaag worden de gemoedelijke dagelijkse bezigheden voor het eerst verstoord. De  militairen worden in Batavia ingezet om een aantal posten te gaan bewaken en de geruchten doen de ronde dat er iets te gebeuren staat, maar wat is nog niet bekend.

Woensdag 21 juli. Er is vanaf gisteren tot op heden nog niets gebeurd tijdens het posten. Wel is bekend geworden dat, door het voortdurend schenden van de Linggadjati-overeenkomst van 1946, besloten is om vanaf vandaag de eerste Politionele actie in te gaan zetten. Grote delen van Java en Sumatra worden bezet.

Donderdag 22 juli. Tijdens het posten is er geen enkel probleem voorgevallen en de militairen keren vandaag terug naar het tentenkamp. De resterende dagen dat hier nog gebivakkeerd wordt verlopen rustig en er is zelfs een mogelijkheid om te gaan stappen in Batavia. Een belevenis op zich!

Met de "Sommelsdijk" naar Semarang van 28 tot 30 juli '47

De "Sommelsdijk", zusterschip van de "Sloterdijk"

De "Sommelsdijk"  dat als zusterschip van de "Sloterdijk" door het leven ging was net als de "Sloterdijk" eigendom van de HAL. Ook dit schip is van oorsprong een vrachtschip en werd voor het vervoer van grote hoeveelheden militairen geschikt gemaakt. Net als zijn zuster werd het ook een geruime tijd door de Nederlandse regering gebruikt om later weer terug te keren bij zijn oorspronkelijke eigenaar. De levensduur van beide schepen was eender, alleen kwam de "Sommelsdijk" een jaar eerder in de vaart, het werd dan ook een jaar eerder gesloopt.

Een drukte van belang op het dek van de "Sommelsdijk"

Woensdag 28 juli. Na 12 dagen verbleven te hebben in het tentenkamp wordt vandaag de opdracht gegeven om de spullen in te pakken en met volle bepakking aan te treden om 13.00 uur. De vrachtwagens rijden voor en het gaat weer richting Tandjong Priok, aldaar  aangekomen ligt de "Sommelsdijk" al aan de kade. Het embarkeren op dit vrachtschip volgt en pas aan boord met de trossen al los wordt bekend gemaakt dat de reis naar Semarang zal zijn. Voor zover mogelijk zoekt een ieder een geschikt plekje op het dek en de reis begint.

Nogmaals op weg met de "Sommelsdijk" naar Semarang, zelf de 3 tonners worden goed benut als zitplaats

Donderdag 29 juli. Deze nacht sliep nagenoeg iedereen op het dek, plotsklaps werd het slapen onaangenaam verstoord door een enorme plensbui en iedereen probeert zo goed als mogelijk is te schuilen. Maar met enige zekerheid kon toch worden vastgesteld dat nagenoeg alles en iedereen nat werd. Gelukkig stond al vroeg in de ochtend de zon weer strak aan de hemel en droogde alles snel op. Het schip vaart op volle zee en met dit rustige weer verloopt de reis voorspoedig. Tegen het middaguur komt het schip te Semarang aan en omdat deze stad geen haven heeft gaat het schip op de rede voor anker. Het aan wal zetten geschiedt met landingsboten en de reis zal dan verder gaan naar de Djoernatan-kazerene.

Voor mijn site is dit het einde van de reis. Voor een uitgebreide foto-reportage aldaar kunt u terecht op www.indiegangers.nl

Brenschutter Albert Gort van het 4-6 RI.

 We kennen de heer Albert Gort nog van zijn bijdrage voor de thuisreis met de Pasteur. Van zijn uitreis heeft hij eveneens aantekeningen gemaakt, ook komen de meeste foto's van hem.

Bedankt maar weer!